lahaine.org
Nacionales Galiza :: 25/08/2006

De incendiarios, socialistas y nacionalistas

Diego Bernal Rico (peón forestal)
Resulta realmente indignante que aún no se haya levantado ninguna voz para denunciar las míseras condiciones de vida de lxs miles de gallegas y gallegos, jóvenes en su gran parte, que trabajan como peones forestales.

Si una leccion nos enseñó la historia es la diferencia entre presumir de ser y el hecho de serlo. Nuestra sabiduría popular poetiza esta reflexión afirmando que una cosa son "alhos e outra bugalhos".

Hoy el gobiernillo autónomo gallego presume de ser el gobierno del cambio, del progreso, un gobierno gestionado por nacionalistas de izquierda y socialistas. Sin embargo, es el mismo gobierno que mantiene en unas nefastas condiciones laborales a aquellxs a lxs que una fuerza de izquierdas dice representar, lxs trabajadoras y trabajadores.

El primer cronista moro del reino portugués Fernám Lopes escandalizó a la Europa cristiana medieval justificando la nueva dinastía real portuguesa y dando protagonismo y voz a la "arraia miúda" en sus talentosas crónicas, bonita forma de llamar al pueblo. Yo ahora también quisiera hablar de pueblo y romper con el silencio de periodistas a sueldo, tertulianos habla-baratos, locutores impertinentes, articulistas sin idea de lo que escriben y de toda esa información que nos transmiten los medios de comunicación en manos de la burguesía, todos esos que hablan del fuego y sólo sintieron como les calentaba el culo en la chimenea de su chalet.

Resulta realmente indignante que aún no se haya levantado ninguna voz para denunciar no el hecho de que arda la masa forestal, punto donde derecha e izquierda domesticada son coincidentes, sino simplemente para denunciar las míseras condiciones de vida de lxs miles de gallegas y gallegos, jóvenes en su gran parte, que trabajan como peones forestales para el gobierno bipartito que dirige la Junta de Galiza desde hace ya más de un año. Hablamos de personas que hacen jornadas de más de 12 horas diarias por un ordenado de 7 horas y media, con un salario ruinoso, con cambios de horario semanales que dificultan el óptimo descanso necesario para realizar un trabajo físico de estas características, personas que carecen de tiempo de ocio, de vida; que los dos días a la semana que tienen de descanso los pasan durmiendo para poder recuperarse, que sufren agujetas por todo el cuerpo, llagas en los pies, irritacón en los ojos, problemas respiratorios derivados de la inalación del humo, que conducen cientos de kilómetros diarios para desplazarse hasta los fuegos y de vuelta a sus casas, corriendo peligro por sus vidas tanto por la peligrosidad de los fuegos como por las pésimas condiciones laborales, como por la escandalosa falta de formación.

Hace escasos días, el escritor coruñes Manuel Ribas subrayaba el derecho que tenía el pueblo gallego a conocer el rostro de los incendiarios y exigía a los medios de comunicación la difusión de las imágenes de sus caras al igual que a menudo veíamos las de asesinos, violadores o narco-traficantes. La clase trabajadora gallega lleva más de un año en la busqueda de las caras socialistas y nacionalistas de izquierdas del gobierno autonómico. No es mucho lo que demandan los rostros manchados de lxs peones forestales, sólo tener unas condiciones laborales dignas. Sin embargo, creo que no será este el verano en que le veamos la cara ni a incendiarios ni a nacionalistas y socialistas. Los primeros no interesa detenerlos y los segundos a lo mejor no eran "alhos senom bugalhos". Una vez más sólo nos queda ir a buscarlos a la calle. Ya lo decía un compañero de mi brigada, sabe más el zorro por viejo que por zorro.

* Diego Bernal Rico es peón forestal de la Junta de Galiza y miembro de la Mesa Nacional de BRIGA.

www.briga-galiza.org


[galego]
De incendiários, socialista e nacionalistas
Diego Bernal Rico (Peom florestal da Junta de Galiza e membro da Mesa Nacional de BRIGA)

Se umha licom nos ensinou história é a diferenca entre presumir de ser e o facto de se-lo. A nossa sabedoria popular poetiza esta reflexom afirmando que umha cousa som alhos e outra bugalhos.

Hoje o governinho autónomo galego gaba-se de ser o governo da mudanca, do progresso, um governo gerido por nacionalistas de esquerda e socialistas. No entanto, é o mesmo governo que mantém umhas nefastas condicons laborais a aquelas/es aos que umha forca de esquerdas diz representar, os trabalhadores e trabalhadoras.

O primeiro cronista mor do reino portugues Fernám Lopes escandalizou a Europa cristá medieval justificando a nova dinastia real portuguesa e dando protagonismo e voz à "arraia miúda" nas suas talentosas crónicas, linda forma de chamar o povo. Eu agora também quigera falar de povo e romper com o silencio de jornalistas a soldo, tertulianos fala-baratos, locutores impertinentes, articulistas sem ideia do que escrevem e de toda essa informacom que nos transmitem meios de comunicacom em maos da burguesia, todos esses que falam de lume e apenas sentírom como lhes aquecia o cu na lareira do seu chalet.

Resulta realmente indignante que ainda nom se erguera nengumha voz para denunciar nom o facto de que arda a massa florestal, ponto onde direita e esquerda domesticada som coincidentes, senom simplesmente para denunciar as míseras condicons de vida dos milheiros de galegos e galegas, jovens na sua grande parte, que trabalham como peons florestais para o auto-denominado governo bipartito que dirige a Junta de Galiza desde há já mais de um ano. Estamos a falar de pessoas que fam jornadas de mais de 12 horas diárias por um ordenado de 7 horas e meia, cum soldo ruinoso, com mudancas de horário semanais que dificultam a folganca óptima precisa para realizar um trabalho físico destas características, pessoas que carecem de tempo de lazer, de vida, que os dous dias à semana que tenhem de descanso passam-nos a dormir para se recuperarem, que tenhem maniotas ao longo do corpo, chagas nos pés, olhos irritados, problemas respiratórios derivados da inalacom do fume, que conducem centos de quilómetros diários para se deslocarem até os lumes e de volta às suas moradas, correndo perigo polas suas vidas tanto pola perigosidade dos fogos como polas pésimas condicons laborais, como pola escandalosa falta de formacom.

Há escassos dias, o escritor corunhes Manuel Ribas sublinhava o direito que tinha o povo galego a conhecer a cara dos incendiários e inquiria aos meios de comunicacom a que difundissem as imagens das suas caras ao igual que decote víamos as de assassinos, violadores ou narco-traficantes. A classe trabalhadora galega leva mais de um ano na procura das caras socialistas e nacionalistas de esquerdas do governo autonómico. Nom é muito o que demandam os rostos enfelujados d@s peons florestais, apenas ter umhas condicons laborais dignas. Porém, acho que nom será este o verao em que lhe vajamos a face nem a incendiários nem a nacionalistas e socialistas. Os primeiros nom interessa dete-los e os segundos porque se calhar nom eram alhos senom bugalhos. Mais umha vez só resta ir procurá-los à rua. Já o dizia um da minha brigada sabe mais o raposo por velho que por raposo.

www.briga-galiza.org

 

Contactar con La Haine

 

Este sitio web utiliza 'cookies'. Si continúas navegando estás dando tu consentimiento para la aceptación de las mencionadas 'cookies' y la aceptación de nuestra política de 'cookies'.
o

La Haine - Proyecto de desobediencia informativa, acción directa y revolución social

::  [ Acerca de La Haine ]    [ Nota legal ]    Creative Commons License ::

Principal