[Gal/Cast] Escrito conjunto de Miguel Nicolás y Telmo Varela
Ambos combatientes galegos van a ser juzgados próximamente, pidiéndoles exageradas penas de carcel
Galego
Telmo Varela e Miguel Nicolás, diriximos este escrito ao conxunto do pobo traballador galego ea tódalas centrais sindicais, organizacions e colectivos da esquerda galega, para pedirvos toda solidaridade possibel cara o xuizo datado as 10:00 horas do 5 e 6 de febreiro do 2013, no Juzgado do penal nº 1 de Vigo. Onde baixo acusacion dun ataque ao INEM no 2010, enfrontámonos a umha peticion fiscal que suma un total de 15 anos de prision.
Telmo e Miguel, ambos electricistas do naval, activistas sociais e daquela militantes da CUT, fumos vítimas dumha montaxe mediatica e policial, construida em base a indicios casuais, carentes dalgún tipo de proba que poda sustentarse. Numha epoca de conflictividade social, dum novo intento de desmantelar o sector naval, cum incremento alarmante do desemprego, que xunto duns pacotes de reformas e decretos, abriron paso a dramatica situación que hoxe en dia padecemos como povo traballador galego. A unica finalidade e obxetivo das nosas detencións, foi o de levar a cabo umha campanha coa que reprimir e criminalizar calquer resposta obreira e sindical de carácter combativo.
Este ataque ao INEM aconteceu na madrugada do 15 de dezembro do 2010, numha epoca na que as cifras do paro na Galiza chegaban a 250.000 obreiros e obreiras privados do seu dereito a trabalhar, mentres o governo de Zapatero, ameazaba com arrebatar as esmolas dos 420 euros cos que tantas familas da nosa clase e povo tentaban sobrevivir.
Na mesma manham, mentres o INEM xa funcionaba normamalmente, detiveron a Miguel, e ata o 2 de maio do 2012, baixo a lei antiterrorista, mantivérono secuestrado e dispersado polos cárceres do Estado Espanhol, os dous primeiros meses na prision de A lama, 8 meses na de Villabona en Asturies e o resto ata cumprir ano e medio na prison de Zuera em Zaragoza, a mais de 900 km da Galiza. Saindo baixo umha fianza de 3000 euros, recaudada entre a solidadaridade da nosa clase na manifestacion do 1º de maio, polo Comite de Solidaridade e Apoio a Miguel e Telmo ( CSAMT) e Ceivar.
Telmo, detido o 9 de marzo do 2011, tras un despiadado linchamento mediatico, todavia continua preso e dispersado, actualmente na cadea de Salamanca a 413 km da Galiza, tras pasar polos cárceres de A Lama e Dueñas em Palencia a 486 km do pais, levando xa case dous anos privado da presunción de inocencia e a espera do xuizo.
Tras mais de 6 intentos da sua posta em liberdade provisoria, mantenheno preso com argumentos tam absurdos como a cercania da Galiza com Portugal, que a crise continua e incluso por falta de arraigo familiar e laboral, cando cada mes, aparte das amizades, recibe a visita da sua mulher mailo seu fillo de 9 anos, e incluso existe um contrato laboral agardándolhe, para incorporarse o trabalho nada mais sair da cadea.
Como carecen de base e de argumentos para prolongar a cadea por dous anos mais en preventiva, a estreita colaboración da xustiza co ministerio do interior, un mes antes de cumplirse os dous anos, celebran o xuizo co firme proposito de condearlle. Saben perfeitamente que o sumario está cheo de lagunas e probas prefabricadas, e queren, a pesar de todo, asegurarse unha condena exemplarizante para que o movimento operario fique docil.
Nos dias 5 e 6 de febreiro do 2013, no xulgado do penal 1 de vigo ímonos enfrontar a um xuizo marcadamente politico, onde toda arbitrariedade exercida polo reximen, policial, xuridico, penitenciario e mediatico, padecida o longo deste proceso represivo de case dous anos, materializarase de forma descaradamente inxusta e contundente contra nós, cumhas peticions que suman 15 anos de cadea para dous trabalhadores do naval acusados de ter dignidade.
A represión do Estado, tanto a nivel sindical, coma contra o independentismo, tense agudizado no devalar destes últimos anos, atacando sem tregua o noso povo, tratando de arrebatar e privatizar todolos nosos dereitos e servicios socias atingidos em decadas, a costa da politica do medo e do escarmento, de montaxes policiais cos que tratar de silenciar e criminalizar, a toda persoa ou movemento que se atreva a protestar.
Polo que pedimos vosa asistencia nos xuzgados, que nos arropedes contra este novo intento de criminalizar a nosa clase, que nom somos terrosistas, senon sindicalistas galegos, que estamos fartos e fartas de montaxes policias cos que secuestran a nosa xente, da incomunicacion en que a torturan, da dispersom coa que nolos/as afastan pra tamen atacar a familiares e amizades, que nim a luita obreira nim defendela terra som delito, que cando noso povo vese asovalhado, esquilmado e atacado deste xeito polo Estado, mais lexitimidade tem para defenderse.
Solo com a solidaridade de todas e de todos, poderase facer frente, resistir e vencer.
Castellano
Telmo Varela y Miguel Nicolás, dirigimos este escrito al conjunto del pueblo trabajador galego y a todas las centrales sindicales, organizaciones y colectivos de la izquierda galega, para pediros toda la solidaridad posible de cara al juicio que se celebrará el día 5 y 6 de febrero del 2013 a las 10:00 horas, en el juzgado de lo penal número 1 de Vigo. Donde bajo acusación de un ataque al INEM en el 2010, nos enfrentamos a una petición fiscal que suma un total de 15 años de prisión.
Telmo y Miguel, ambos electricistas del naval, activistas sociales y en aquel momento militantes de la CUT fuimos víctimas de un montaje mediático y policial, construida en base a indicios causales, carentes de algún tipo de prueba que pueda sustentarse. En una época de conflictividad social, de un nuevo intento de desmantelar el sector naval, con un incremento alarmante del desempleo, que junto con los paquetes de reformas y decretos, abrieron paso a la dramática situación que hoy en día padecemos como pueblo trabajador galego. La única finalidad y objetivo de nuestras detenciones, fue el de llevar a cabo una campaña con la que reprimir y criminalizar cualquier respuesta obrera y sindical de carácter combativo.
Este ataque al INEM sucedió en la madrugada del 15 de diciembre del 2010, en una época en que las cifras del paro en Galiza alcanzaban a 250.000 obreras y obreros privados de su derecho a trabajar, mientras el gobierno de Zapatero, amenazaba con arrebatar las limosnas de los 420 euros con los que tantas familias de nuestra clase intentabann sobrevivir.
En la misma mañana, mientras el INEM ya funcionaba normalmente, detuvieron a Miguel, y hasta el 2 de mayo del 2012, bajo la ley antiterrorista, lo mantuvieron secuestrado y dispersado por las cárceles del Estado espanhol, los dos primeros meses en la prisión de A Lama, 8 meses en la de Villabona en Asturias y el resto hasta cumplir año y medio en la prisión de Zuera en Zaragoza, a más de 900 km de Galiza. Saliendo bajo una fianza de 3000 euros, recaudada entre la solidaridad de nuestra clase en la manifestación del 1º de mayo, por el Comité de Solidaridad y Apoyo a Miguel y Telmo (CSMAT) y Ceivar.
Telmo, es detenido el 9 de marzo de 2011, tras un despiadado linchamiento mediático, todavía continúa preso y dispersado, actualmente en la cárcel de Salamanca a 413 km de Galiza, tras pasar por las cárceles de A Lama, Dueñas en Palencia a 486 km del país, llevando ya casi dos años privado de la presución de inocencia y a espera de juicio.
Tras más de 6 intentos de su puesta en libertad provisional, lo mantienen preso con argumentos tan absurdos como la cercanía de Galiza con Portugal, que la crisis continúa e incluso por falta de arraigo familiar y laboral, cuando cada mes, a parte de las amistades, recibe la visita de su mujer y su hijo de 9 años, e incluso existe un contrato laboral esperándole, para incorporarse al trabajo nada más salir de la cárcel.
Como carecen de base y de argumentos para prolongar la cárcel por dos años más en preventiva, la estrecha colaboración de la justicia con el ministerio del interior, un mes antes de cumplirse los dos años celebran el juicio con el firme propósito de condenarle. Saben perfectamente que el sumario está lleno de lagunas y pruebas prefabricadas, y quieren, a pesar de todo, asegurarse una condena ejemplarizante para que el movimiento obrero sea dócil.
En los días 5 y 6 de febrero del 2013, en el juzgado de lo penal 1 de Vigo, nos vamos a enfrentar a un juicio marcadamente político, donde toda la arbitrariedad ejercida por el régimen, policial, jurídico, penitenciario y mediático, padecida a lo largo de este proceso represivo de casi dos años, se materializará de forma descaradamente injusta y contundente contra nosotros, con unas peticiones que suman 15 años de cárcel para dos trabajadores del naval acusados de tener dignidad.
La represión del Estado, tanto a nivel sindical, como contra el independentismo, se ha agudizado en estos últimos años, atacando sin tregua a nuestro pueblo, tratando de arrebatar y privatizar todos nuestros derechos y servicios sociales alcanzados en décadas, a costa de la política del miedo y del escarmiento, de montajes policiales con los que intentar silenciar y criminaliziar, a toda persona o movimiento que se atreva a protestar.
Por lo que pedimos vuestra asistencia en los juzgados, que nos arropéis contra este nuevo intento de criminalizar nuestra clase, que no somos terroristas, sino sindicalistas galegos, que estamos hartos y hartas de montajes policiales con los que secuestran a nuestra gente, de la incomunicación en la que torturan, de la dispersión con la que nos alejan para también atacar a familiares y amistades, que ni la lucha obrera ni defender la tierra son delito, que cuando nuestro pueblo se ve sometido, esquilmado y atacado de esta manera por el Estado, más legitimidad tiene, si cabe, para defenderse.
Sólo con la solidaridad de todas y de todos, se podrá hacer frente, resistir y vencer.







